ΡΩΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

15/recent/ticker-posts

«Κι εσείς εδώ;»: Κυκλοφορεί το νέο βιβλίο της Φούλας Πισπιρίγκου

ki-eseis-edo-kukloforei-to-neo-vivlio-tis-foulas-pispirigou

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επίμετρο

Ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο που σίγουρα αξίζει να διαβάσετε. Αναφέρομαι στο πρόσφατο λογοτεχνικό έργο της Φούλας Πισπιρίγκου με τίτλο «Κι εσείς εδώ;», από τις εκδόσεις Επίμετρο.

Την γνώρισα ως καθηγήτρια Ιστορίας στη Σχολή Μωραίτη και έπειτα ως Λυκειάρχη. Πάντα αυστηρή και αγέρωχη σου έδινε την εντύπωση πως δεν σηκώνει και πολλά πολλά. `Ισως να ήταν ο ρόλος της τέτοιος. Αργότερα θα την ανακάλυπτα περισσότερο όπως συμβαίνει με τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες προσωπικότητες. Αυτούς που δεν το περιμένεις αλλά κρύβουν μέσα τους κόσμους ολόκληρους.

Αργότερα μέσα στον χρόνο την ανακάλυψα μέσα από τα βιβλία της και διέκρινα έναν άνθρωπο με αξιοσημείωτη τιμιότητα απέναντι στον εαυτόν της και τους άλλους.

Το τελευταίο βιβλίο που έγραψε, φανερώνει μία πολυσύνθετη προσωπικότητα με απεριόριστες ευαισθησίες που ξέρει να τοποθετείται απέναντι σε γεγονότα, βιώματα και καταστάσεις με περισσή οξυδέρκεια και παρατηρητικότητα.

Η Φούλα Πισπιρίγκου, αγκαλιάζει ή αν θέλετε κυκλώνει τα γεγονότα της γενιάς της που την σημάδεψαν τοποθετώντας με το ταλέντο της συμπεριφορές και εμπειρίες από τους ανθρώπους, χωρίς να κρίνει αφήνοντας έτσι χώρο στον αναγνώστη να καταλάβει μέσα από υπαινιγμούς το γιατί.

Ιστορικός η ίδια δεν αναφέρεται σε χρονολογίες αλλά σε γεγονότα πραγματικά που συνέβησαν στην γενιά της, προσπαθώντας να εξηγήσει, - απορημένη η ίδια το γιατί.

Η τοποθέτησή της είναι διερευνητική, διεισδυτική και ουσιαστική. Θα τολμούσα να πω άχρονη, αφού η συγγραφέας δεν αναφέρεται σε τραυματικές χρονολογίες. Είναι απέναντι στα γεγονότα, ως παιδί απορημένο, αργότερα ως μορφωμένη έφηβος και καταξιωμένη και ολοκληρωμένη εκπαιδευτικός.

Είναι αξιοθαύμαστο το πως παρατηρεί χωρίς να κρίνει αλλά να παρουσιάζει στον αναγνώστη τις πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που την σφράγισαν για μια ζωή, χωρίς να μένει όμως δέσμια αυτών. Το άνοιγμά της στον κόσμο και την κοινωνία που συνάντησε ως άνθρωπος, εμπεριέχει το ίδιο το αίνιγμα του ανθρώπου, Αυτό ‘περικυκλώνεται’ εύστοχα με παραδείγματα και διαλόγους τόσο με τον ίδιο της τον εαυτό, όσο και με τους άλλους. Κυρίαρχο συναίσθημα η απαράμιλλη τιμιότητα και η σχεδόν απορημένη της έκθεση στον κόσμο, όταν αυτό δεν συνέβαινε. Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για ματαίωση αλλά εδώ δεν είναι αυτή η περίπτωση. Πλούσια σε εμπειρίες η Φούλα Πισπιρίγκου δεν κοιτάει απλά, αλλά βλέπει σε βάθος το ποιόν του ανθρώπου, συνδέεται και ανοίγεται σε αυτό με την εμπειρία μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας που δίνει χώρο και χρόνο στον άλλον, με κύριο μέλημα και επιθυμίας της, να τον κάνει να σκεφτεί.

Η συγγραφέας δεν κλείνεται στον εαυτόν της αλλά κάθε έναυσμα θα μπορούσε δυνητικά να αποτελέσει ένα καινούριο άνοιγμα ψυχής, ιδέας, κατάστασης. Φυσικά, όχι ‘έτοιμης’ και ‘εύπεπτης’ αλλά ενδεχομένως δραματικής αφού το δράμα ανοίγει κι άλλες, κι άλλες, κι άλλες πόρτες στη ζωή μας.

Ένα βιβλίο με άχρονο αλλά συνάμα τόσο ουσιαστικά σημαντικό σκηνικό, καμβάς μιας ζωής σε μέρες, όπως την βίωσε όπου η αυλαία δεν υπάρχει, γιατί δεν κλείνει αλλά παρατηρεί και ανοίγει δρόμους τόσο στην ίδια την συγγραφέα, όσο και στους άλλους με τους οποίους συσχετίζεται.

Ένα βλέμμα της είναι αρκετό για να ανοίξει δρόμους, μία μικρή ιστορία αρκετή για να σε κάνει να σκεφτείς και να διερωτηθείς.

Αυτό το ενδεχομένως υπαρξιακό δράμα που ενυπάρχει στον άνθρωπο από την γέννηση του ως το τέλος, ας γίνει αφορμή μέσα από την εμπειρία για ένα άνοιγμα προς νέους, καινούργιους ορίζοντες. Αυτή είναι άλλωστε και η επιθυμία της συγγραφέως.



protothema.gr