Ticker

15/recent/ticker-posts

Πώς θα γίνει πιο κοινωνικό το παιδί σας;

pos-tha-ginei-pio-koinoniko-to-paidi-sas

Ο Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής & Επιστημονικά Υπεύθυνος των Αναπτυξιακών Κέντρων Mandou, συμβουλεύει τους γονείς.

Βασικό στοιχείο για την ανάπτυξη του βρέφους είναι η κοινωνικότητα και η επικοινωνία.

Το πρώτο πλαίσιο μέσα στο οποίο το μωρό αναπτύσσει τα στοιχεία αυτά είναι η οικογένεια. Οι γονείς και ιδιαίτερα η μητέρα είναι ο σημαντικότερος άνθρωπος με τον οποίο συναναστρέφεται το βρέφος και επικοινωνεί αρχικά μέσα από το κοινωνικό χαμόγελο.

Γύρω στους 2-3 μήνες εμφανίζεται το πρώτο κοινωνικό χαμόγελο του βρέφους, δηλαδή χαμόγελο με νόημα. Ακολουθούν η βλεμματική επαφή οι χειρονομίες με το σώμα και η από κοινού προσοχή με τη μητέρα σε ένα παιχνίδι. Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής προτείνει ποιοι είναι οι κατάλληλοι τρόποι για να αναπτύξουμε την κοινωνικότητα του παιδιού μας ανάλογα με το ηλικιακό στάδιο που βρίσκεται.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να αναπτύξουμε την κοινωνικότητα του βρέφους;

Όταν το μωρό είναι 8-12 μηνών οι γονείς καλό είναι να παίζουν παιχνίδια με το σώμα, κινητικά παιχνίδια μέσα και έξω από το σπίτι, να επισκέπτονται φιλικά σπίτια, να τρώνε μαζί με το παιδί στο οικογενειακό τραπέζι.

Όταν το μωρό είναι 12-15 μηνών να κάνουν παιχνίδια και δραστηριότητες με το παιδί όπως να ταΐζουν την κούκλα, να κάνουν «καλό» το αρκουδάκι, να τραγουδούν παιδικά τραγούδια.

Όταν το νήπιο είναι 16-18 μηνών είναι σημαντικό να δώσουμε στο νήπιο χώρο να εξερευνά το περιβάλλον, το αφήνουμε να δοκιμάζει τις δυνάμεις του, ενώ εμείς βρισκόμαστε δίπλα του να το προστατεύσουμε από τυχόν κίνδυνους.

Η κοινωνικότητα αποτελεί μια δεξιότητα η οποία εξελίσσεται καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής. Σημαντικό ρόλο παίζει η προσωπικότητα του παιδιού καθώς και το περιβάλλον. Είναι σημαντικό οι γονείς να αξιοποιούν ευκαιρίες ώστε να αναπτύσσουν την κοινωνικότητα του νηπίου. Ταμπέλες και χαρακτηρισμοί του παιδιού όπως «ντροπαλός» κ.λπ. δε βοηθούν και καλό είναι να αποφεύγονται. Τέλος, είναι φυσικό ένας γονιός να ανησυχεί όταν το παιδί του δείχνει προσκόλληση σε αυτόν και δυσκολεύεται να πλησιάσει άλλα παιδιά, όμως το άγχος και η ανησυχία δε βοηθούν, αντιθέτως μεταφέρονται στο παιδί και το περιορίζουν.

Ορισμένες φορές όμως υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που δικαιολογημένα μπορούν να ανησυχήσουν ένα γονέα. Ειδικά όταν το παιδί είναι αρκετά μικρό, ο γονιός ο οποίος περνάει τις περισσότερες ώρες της ημέρας μαζί του, μπορεί να εντοπίσει σημάδια στην κοινωνική του ανάπτυξη αλλά και ευρύτερα τα οποία θα τον προβληματίσουν. Έτσι αν παρατηρούμε ότι το παιδί μας δείχνει να αποσύρεται, να προτιμάει να παίζει μόνο του, να αδιαφορεί για τους άλλους και γενικότερα μας προβληματίζει κάτι στη συμπεριφορά του τότε καλό είναι να απευθυνθούμε σε ένα αναπτυξιακό κέντρο ώστε να διαπιστώσουμε αν τελικά είναι θέμα χαρακτήρα ή κάτι πιο σοβαρό που χρήζει διερεύνηση.

newsbomb.gr