ΕΛΛΑΔΑ

[ΕΛΛΑΔΑ] [bleft]

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

[ΠΟΛΙΤΙΚΗ] [bsummary]

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

[ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ] [threecolumns]

ΚΟΣΜΟΣ

[ΚΟΣΜΟΣ] [bleft]

1973: Ο ληστής με τις γλαδιόλες


Στις 16 Νοεμβρίου 1973 η Αθήνα βρισκόταν σε αστυνομικό κλοιό λόγω των γεγονότων στο Πολυτεχνείο. Χιλιάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί μέσα κι έξω από το Ίδρυμα και φώναζαν συνθήματα κατά της χούντας. Η κυκλοφορία από τα βόρεια προάστια προς το κέντρο γινόταν με δυσκολία, ενώ από το ύψος των Αμπελοκήπων ήταν σχεδόν αδύνατη. Λίγα χιλιόμετρα μακριά, στο Παγκράτι, ένας 24χρονος άνδρας είχε άλλα σχέδια. Ήταν έτοιμος να χτυπήσει την Εθνική τράπεζα της οδού Πρατίνου. Ήταν ο Θόδωρος Βενάρδος, ένας καλοντυμένος και όμορφος νεαρός, που έμεινε στα εγκληματολογικά χρονικά ως «ο ληστής με τις γλαδιόλες».

Είχε ετοιμάσει τη ληστεία από τα ξημερώματα, όταν έκλεψε την βυσσινί “Jaguar” του ιδιοκτήτη της εταιρείας πουλερικών «Βοκτάς» Ευάγγελου Συρίγου από την οδό Πατριάρχου Ιωακείμ 38 στο Κολωνάκι. Τοποθέτησε ξένες πινακίδες, επέστρεψε στο σπίτι του στα Ιλίσια, ντύθηκε σαν καθολικός ιερέας και στις 9.30 το πρωί βρισκόταν έξω από την τράπεζα, στην οδό Πρατίνου 94. Άφησε αναμμένη τη μηχανή του αυτοκινήτου, έκρυψε την κοντόκαννη καραμπίνα μέσα στην καμπαρτίνα του και εισέβαλε μέσα, καλύπτοντας το πρόσωπό του με ένα μαντήλι.

Κατευθύνθηκε προς τον διευθυντή Νίκο Χατζιώτη, του έδωσε μια μαύρη σακούλα και του είπε να την γεμίσει. Μέσα σε λίγα λεπτά είχε πάρει 2.375.000 δραχμές και είχε εξαφανιστεί. Λίγη ώρα αργότερα έφτασε στα Σπάτα, μια περιοχή που γνώριζε καλά, αφού εκεί είχε μεγαλώσει και εκεί έμενε η μητέρα του Φωτεινή, με τον δεύτερο σύζυγό της. Έκρυψε την καραμπίνα και τα χρήματα μέσα σε θάμνους, εγκατέλειψε το αυτοκίνητο και άρχισε τη μεγάλη ζωή!

Ο Θόδωρος Βενάρδος είχε τελειώσει μηχανικός του εμπορικού ναυτικού, όμως η θάλασσα δεν τον «σήκωνε». Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας κατηγορήθηκε ότι ανατίναξε μια αποθήκη πυρομαχικών και τελικώς απολύθηκε για λόγους υγείας. Παντρεύτηκε μικρός, αλλά ο γάμος του δεν κράτησε ούτε τέσσερις μήνες, αφού του άρεσαν τα γλέντια και οι γυναίκες. Ντυνόταν πάντα στην «τρίχα», και πρόσεχε και την τελευταία λεπτομέρεια στην εμφάνισή του. «Ακόμη και στις μεταγωγές ντυνόταν σαν να πήγαινε σε δεξίωση», όπως θα πει αργότερα ένας συγκρατούμενός του!

Μετά τη ληστεία στο Παγκράτι άρχισε να ξοδεύει σε ταξίδια στο εξωτερικό, στα νυχτερινά στέκια, όπου του άρεσε να επιδεικνύεται, αλλά και στο καζίνο. Ο πολυτελής βίος του δεν πέρασε απαρατήρητος. Κι έτσι στις 20 Φεβρουαρίου 1974 συνελήφθη έξω από ένα οπλοπωλείο στην οδό Αριστείδου στο κέντρο της Αθήνας, από το οποίο μόλις είχε αγοράσει ένα κυνηγετικό όπλο. Στο σπίτι του βρέθηκαν 1.139.000 δραχμές. Κάποια χρήματα είχε δώσει και στην αδελφή του, Ανίτα, που επίσης συνελήφθη, με τα οποία αγόρασε αυτοκίνητο και ένα στερεοφωνικό συγκρότημα.

Τα κάγκελα δεν κράτησαν πολύ τον Θόδωρο Βενάρδο. Δύο μήνες αργότερα, στις 24 Απριλίου, απέδρασε από τις φυλακές Κορυδαλλού, όταν ένας φρουρός προθυμοποιήθηκε να πιάσει τη μπάλα των κρατουμένων που είχε πέσει στη «νεκρή» ζώνη, ανάμεσα στην περίφραξη και στον εξωτερικό τοίχο. Ο Βενάρδος έκανε κάτι που φαινόταν ακατόρθωτο. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σκαρφάλωσε στο συρματόπλεγμα του εσωτερικού μαντρότοιχου, ανέβηκε στην σκοπιά και αφού εξουδετέρωσε με μια κλωτσιά στο κεφάλι τον φύλακα, πήδηξε από ύψος πέντε μέτρων και το έβαλε στα πόδια. Την ίδια ώρα οι συγκρατούμενοί του ξεσπούσαν σε χειροκροτήματα!

Στις 16 Μαΐου 1974, κι ενώ η Αστυνομία τον αναζητούσε, έκλεψε δύο αυτοκίνητα, ένα “Rover” από την Εκάλη και ένα “Fiat 124” από το Γαλάτσι. Το πρώτο θα το χρησιμοποιούσε στη ληστεία που είχε σχεδιάσει στον Κολωνό. Το δεύτερο θα το άφηνε στο Μπουρνάζι, για να το πάρει μετά τη ληστεία και να εξαφανίσει τα ίχνη του. Την επόμενη ημέρα, στις 9 το πρωί, μπήκε στην Εθνική τράπεζα της οδού Βορείου Ηπείρου 155, απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Μελετίου. Είχε κρύψει την καραμπίνα μέσα σε μια ανθοδέσμη. Ξαφνικά πέταξε στο πάτωμα τα λουλούδια και με την απειλή του όπλου υποχρέωσε ένα ταμία να του βάλει τα χρήματα σε μια νάιλον μαύρη σακούλα. Η «λεία» του ήταν 555.000 δραχμές.

Πέντε ημέρες αργότερα, κι ενώ ο Θόδωρος Βενάρδος είχε στείλει επιστολή στον δημοσιογράφο και θεατρικό συγγραφέα Νίκο Καμπάνη, με την οποία παραδεχόταν τη ληστεία, επικηρύχθηκε από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Ο υπουργός Γεώργιος Τσουμάνης υπέγραψε την απόφαση, με την οποία προσφέρονταν 300.000 δραχμές για την σύλληψη και 200.000 δραχμές για συγκεκριμένες πληροφορίες που θα οδηγούσαν στον εντοπισμό του.

Βλέποντας τον κλοιό να σφίγγει, ο καταζητούμενος ληστής «τρύπωσε» στις 27 Μαΐου 1974 ως λαθρεπιβάτης σε ένα νορβηγικό καράβι που έφευγε για τη Νέα Υόρκη. Ωστόσο στη διαδρομή εντοπίστηκε από το πλήρωμα και δήλωσε «Νικόλαος Σιδέρης», δείχνοντας και την ταυτότητά του. Στην πραγματικότητα η ταυτότητα ανήκε στον παλιό ποδοσφαιριστή του Εθνικού και του Ολυμπιακού Νίκο Σιδέρη και την είχε κλέψει μαζί με το αυτοκίνητό του από την Κυψέλη, δύο εβδομάδες πριν μπει στο πλοίο. Οι αμερικανικές αρχές διαπίστωσαν ότι ήταν πλαστή και στις 12 Ιουνίου τον απέλασαν αεροπορικώς στην Ελλάδα.

Την επόμενη ημέρα συνελήφθη στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Οι αστυνομικοί κάλεσαν τους δημοσιογράφους για να παρουσιάσουν το «λάφυρό» τους και ο Θόδωρος Βενάρδος έλυσε όλες τις απορίες τους: «Παρατηρούσα όλες τις συνήθειες των φρουρών της φυλακής», είπε για την απόδραση από τον Κορυδαλλό. «Ήταν ένα θαύμα αιφνιδιασμού που κράτησε μόλις οκτώ δευτερόλεπτα. Ένας λόγος που με ανάγκασε να αποδράσω ήταν ότι στην φυλακή αντί να με ημερεύουν, με εξαγρίωναν. Μου έκοψαν και τα μαλλιά. Ήταν για εμένα μεγάλη προσβολή». Όσο για τη ληστεία με τις γλαδιόλες, «ήταν δική μου έμπνευση, της τελευταίας στιγμής. Νομίζω ότι υπήρξα ευγενικός. Πρόσφερα λουλούδια και μου πρόσφεραν χρήματα»!

Τον Ιούλιο του 1975 ο «ληστής με τις γλαδιόλες» κάθισε στο εδώλιο του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Στην απολογία του επικαλέστηκε πολιτικά κίνητρα για τις πράξεις του και ισχυρίστηκε ότι μέρος της «λείας» του προοριζόταν για αγορά όπλων, χειροβομβίδων και ασυρμάτων στο πλαίσιο του αντιδικτατορικού αγώνα. Καταδικάστηκε σε κάθειρξη 20 ετών και 7 μηνών κατά συγχώνευση, καθώς του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του μειωμένου καταλογισμού, όπως πρότεινε ο νευροψυχίατρος που τον παρακολουθούσε.

Στον Κορυδαλλό ο Θόδωρος Βενάρδος αρχίζει να «τρελαίνεται», να μιλάει αλλόκοτα και να κάνει κακό στον εαυτό του, καταπίνοντας βίδες, θερμόμετρα και κουταλάκια. Όταν στις αρχές του 1978 κοινοποιείται η απόφαση για μεταγωγή του στις φυλακές της Κέρκυρας, ράβει με χοντρή κλωστή τα χείλη και τα αυτιά του. Τον Αύγουστο του 1981 κάνει απεργία πείνας επί 26 ημέρες και μεταφέρεται στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Πειραιά.

Η γνωριμία του μέσα στο νοσοκομείο με την Άννα, την «Αννούλα» του όπως την έλεγε, του αναπτερώνει το ηθικό και κάνει σχέδια για το μέλλον. Όμως κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του προσπαθεί να αποδράσει. O χωροφύλακας – φρουρός Μιχάλης Κακλαμάνος τον πυροβολεί και τον τραυματίζει και ο Βενάρδος επιστρέφει στον Κορυδαλλό με μια ακόμη καταδίκη 6 μηνών στην «πλάτη», για απόπειρα απόδρασης και αντίσταση κατά της αρχής.

Στις φυλακές της Κέρκυρας κάνει έξι απόπειρες αυτοκτονίας. Δύο αιτήσεις του για αποφυλάκιση, λόγω ανηκέστου βλάβης και νοσηλεία του σε ψυχιατρική κλινική, θα απορριφθούν. Το καλοκαίρι του 1984 κάνει αίτηση χάριτος. Όμως, την ημέρα που ο φάκελος φτάνει στο υπουργείο Δικαιοσύνης, συγγενείς και φίλοι αποχαιρετούν τον Θόδωρο Βενάρδο στο νεκροταφείο των Σπάτων. Είχε κρεμαστεί με ένα σεντόνι από τις σωληνώσεις του καλοριφέρ, στο κελί 82 της Β’ Ακτίνας…

Το 1981 ο σκηνοθέτης Γιάννης Φαφούτης γύρισε την ταινία «Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια» με τον Γιώργο Κιμούλη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το σενάριο ήταν εμπνευσμένο από την ζωή του Βενάρδου, του πρώτου μεταπολιτευτικού «αστέρα» της παρανομίας στην Ελλάδα. Ενός ανθρώπου που -έστω και ως αντιήρωας- σχεδόν δοξάστηκε από τις εφημερίδες, οι οποίες έγραφαν για την «πανελλήνια συγκίνηση», που προκάλεσε ο θάνατός του.

Ήταν ένας αγωνιστής; Ένας εκκεντρικός και εγωπαθής παραβατικός; Ή απλώς ένας άνθρωπος που το όνειρό του για μεγάλη ζωή μετατράπηκε σε εφιάλτη από τον οποίον ποτέ δεν κατάφερε να ξεφύγει;… Ξεκάθαρη απάντηση δεν δόθηκε ούτε και στο ερώτημα εάν αυτοκτόνησε, όπως είπαν οι αρχές, εάν εξωθήθηκε στην αυτοκτονία, όπως κατήγγειλαν στο δικαστήριο οι δικοί του άνθρωποι, ή δολοφονήθηκε, όπως κάποιοι συγκρατούμενοί του άφησαν να εννοηθεί…


/astinomiko.gr
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


ΦΑΚΕΛΟΣ: ΕΓΚΛΗΜΑ

[ΦΑΚΕΛΟΣ: ΕΓΚΛΗΜΑ] [grids]

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

[ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ] [threecolumns]

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

[ΑΘΛΗΤΙΚΑ] [list]

ΚΥΠΡΟΣ

[ΚΥΠΡΟΣ] [bsummary]

ΥΓΕΙΑ

[ΥΓΕΙΑ] [grids]

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

[ΠΑΙΔΙ] [list]

ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

[ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ] [bsummary]

ΓΕΥΣΕΙΣ

[ΓΕΥΣΕΙΣ] [twocolumns]

ΓΛΥΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ

[ΓΛΥΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ] [threecolumns]

ΕΠΙΣΤΗΜΗ / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

[ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ] [bleft]

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ

[ΤΑΞΙΔΙ] [grids]

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ

[ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ] [list]